Basic verbs: be, have, do

Czasowniki być (be), mieć (have) i robić (do) są jednymi z pierwszych, które uczymy się na lekcjach angielskiego. Informacje o ich znaczeniu, użyciu i odmianie znajdziesz na odpowiednich stronach. Choć mogą one pełnić rolę zarówno czasowników posiłkowych, jak i głównych, poniższe ćwiczenia koncentrują się na ich zastosowaniu w roli czasowników głównych.

W sekcji To have, to be: questions możesz poćwiczyć tworzenie pytań, zaś w sekcji To have, to be: negatives tworzenie przeczeń.

Natomiast w sekcji To have, to be in Past Simple znajdziesz formy czasowników w czasie Past Simple.

Warto także od samego początku nauczyć się używania zwrotów there is, there are, które służą do opisywania otaczającego świata i różnych sytuacji, a także stanowią podstawowy krok na drodze do opanowania angielskiego.

Odmiana

W czasie Present Simple czasownik to be odmienia się nieregularnie. Posiada trzy formy, które należy zapamiętać. (W nawiasie podane są formy skrócone).

Odmiana

Czasownik mieć (to have) ma zawsze formę have, z wyjątkiem 3. osoby liczby pojedynczej, w której ma formę has. Np.:

• I have a blue car.
• She has a red bike.

Odmiana

Czasownik robić (to do) ma zawsze formę do, z wyjątkiem 3. osoby liczby pojedynczej, w której przybiera formę does. Np.:

• I do all the repairs in our home.
• He does his homework after school.

Zastosowanie

Czasownik robić (to do) może pełnić funkcję czasownika głównego lub pomocniczego.

Jako czasownik główny ma takie samo znaczenie jak polskie robić, wykonywać. Możemy na przykład kogoś zapytać:

• What are you doing? (Co robisz?)

Możemy się również spotkać ze zdaniami, w których czasownika do użyto do podkreślenia innego czasownika. W takim przypadku do stawiamy przed czasownikiem, którego znaczenie chcemy podkreślić:

• I do know that!
• She does remember me!

W roli czasownika posiłkowego czasownika do używamy m.in. w przeczeniach i pytaniach.

Ogólne zasady stosowania czasu Present Simple opisaliśmy tu.

Przyjrzyjmy się bliżej czasownikom być (to be), mieć (to have) i robić (to do). Stanowią one swego rodzaju wyjątek, a to z dwóch powodów. Po pierwsze, odmieniamy je w nieco inny sposób niż pozostałe czasowniki. Po drugie, mogą one również występować w roli czasowników posiłkowych, co ma znaczący wpływ na ich zachowanie w zdaniu.

Czasownik być (to be) w czasie teraźniejszym prostym przyjmuje następujące formy (w nawiasie podajemy formy skrócone):

Nieco inaczej wygląda sytuacja z czasownikiem mieć (to have), który może występować jako:

Czasownik główny – do tworzenia pytania oraz przeczenia użyjemy operatora do. Takie zastosowanie częściej spotykamy w amerykańskiej odmianie języka angielskiego.

• Do you have any questions?

Czasownik posiłkowy – w tej roli znajdziemy go na przykład w innych czasach (Present Perfect, Past Perfect) oraz w wyrażeniu have got, w którym w pytaniach i przeczeniach have jest operatorem. Takie zastosowanie jest typowe dla brytyjskiej odmiany języka angielskiego.

• I have got a sister.
• Have you got a pen?

Należy pamiętać o tym, że w 3. osobie liczby pojedynczej czasownik have ma formę has.

• He has got a new car.

W przypadku czasownika robić (to do) również musimy zwrócić uwagę, czy został on użyty jako czasownik główny, czy posiłkowy. Przyjrzyj się poniższym przykładom:

• She does her homework.
• Do you go there often?
• I do know the answer.

W pierwszym zdaniu czasownik to do występuje w roli czasownika głównego, czyli możemy go przetłumaczyć jako robić . W drugim zdaniu występuje w roli operatora, którego używamy do tworzenia pytań i przeczeń (więcej informacji znajdziesz tu). Trzecie zdanie również jest przykładem użycia czasownika do w roli pomocniczej (posiłkowej) jako wzmocnienie znaczenia czasownika głównego.

Ogólne zasady tworzenia pytań w czasie teraźniejszym opisaliśmy tu. Warto jednak bliżej przyjrzeć się formom czasowników być (to be), mieć (to have) i robić (to do).

To be
Do tworzenia pytań nie używamy operatora do, lecz samego słowa być – w pytaniu stawiamy je przed podmiotem.

• Is he your brother?
• Are they happy?

To have
Czasownika have używamy w wyrażeniu have got lub jako operatora w czasie Present Perfect.

• Have you got a brother?
• Has she seen the film?

To do
W pytaniach pełni funkcję operatora.

• Does she always do her homework?
• Do they know the answer?

Pamiętaj, że operator do przejmuje funkcje gramatyczne. Oznacza to, że czasownik główny występujący po nim będzie w formie podstawowej.

Ogólne zasady tworzenia przeczeń w czasie teraźniejszym opisaliśmy tu. Warto jednak bliżej przyjrzeć się formom czasowników być (to be), mieć (to have) i robić (to do).

To be
Czasownik być do tworzenia przeczeń nie potrzebuje operatora do – słowo not dodajemy bezpośrednio do niego.

• They aren’t coming.
• She isn’t happy.

To have
Czasownika have używamy w wyrażeniu have got lub jako operatora w czasie Present Perfect.

• We haven’t got a car.
• She hasn’t seen the film.

To do
W przeczeniu do pełni funkcję operatora.

• He doesn’t do the dishes.

Pamiętaj, że operator do przejmuje funkcje gramatyczne. Oznacza to, że czasownik główny występujący po nim będzie w formie podstawowej.

Czasowniki to have i to be mogą występować w zdaniu w dwóch różnych funkcjach: jako zwykły czasownik (tzw. czasownik główny) oraz jako czasownik posiłkowy (tzw. operator). Tworząc czas przeszły z tymi czasownikami, musimy pamiętać o kilku zasadach.

To have

W czasie Past Simple czasownik to have nie pełni funkcji czasownika posiłkowego, a jedynie czasownika głównego. Czasownik to have w czasie Past Simple ma formę had dla wszystkich osób.

I had a dog.

She had many books.

To be

Czasownik to be ma w czasie Past Simple następujące formy:

Zastosowanie

Konstrukcja there is, jak również there are stosowana jest w sytuacjach, kiedy chcemy powiedzieć, że gdzieś (np. na zdjęciu, w mieście, na stole) coś jest (znajduje się). Np.:

• There is a glass on the table.
• There are people in the picture.

Powyższe zdania są odpowiedzią na pytanie co gdzie się znajduje z naciskiem na co. Gdybyśmy chcieli odpowiedzieć na pytanie gdzie się coś znajduje z naciskiem na gdzie, powiemy:

• A glass is on the table.
• The people are in the picture.

Budowa

To, czy użyjemy there is czy there are, zależy od liczby podmiotu, czyli kierujemy się zasadami, które mówią nam, że is stosujemy z liczbą pojedynczą, a are z mnogą:

• There is a pink house on our street.
• There are people standing in front of it.

Uwaga! W formie skróconej (there’s) może występować wyłącznie konstrukcja there is.