Adjectives: comparative and superlative

W języku angielskim, podobnie jak w polskim, przymiotniki podlegają stopniowaniu.

Stopień wyższy, którego używamy do porównywania, to tzw. comparative. Więcej na temat jego tworzenia i stosowania dowiesz się tu.

Stopień najwyższy, za pomocą którego wyróżniamy to „naj”, to tzw. superlative. Więcej na temat jego tworzenia i stosowania dowiesz się tu.

Po opanowaniu zasad tworzenia form w stopniu wyższym i najwyższym, warto przećwiczyć ich odpowiednie stosowanie.

Comparative to stopień wyższy przymiotnika, którego używamy do porównywania.

Sposób tworzenia stopnia wyższego zależy od długości przymiotnika. W przypadku przymiotników jednosylabowych i niektórych przymiotników dwusylabowych dodajemy końcówkę -er. Na przykład:

• big → bigger = duży → większy
• quick → quicker = szybki → szybszy

W przypadku przymiotników zakończonych na -y przed dodaniem końcówki -er zamieniamy -y na -i. Na przykład:

• lazy → lazier = leniwy → bardziej leniwy
• crazy → crazier = szalony → bardziej szalony

Dłuższe przymiotniki, czyli niektóre przymiotniki dwusylabowe oraz wszystkie przymiotniki trzy- i więcejsylabowe, stopniujemy za pomocą słowa more (bardziej), które stawiamy przed stopniowanym przymiotnikiem.

• dangerous → more dangerous = niebezpieczny → bardziej niebezpieczny
• terrible → more terrible = straszny → straszniejszy

Jak już wspomnieliśmy, przymiotniki dwusylabowe mogą należeć do obu kategorii. Nie ma reguły, która mówiłaby nam, do której – trzeba opierać się na własnym doświadczeniu językowym. Jednak użycie słowa more nigdy nie będzie błędem.

Istnieją przymiotniki, które mają nieregularną odmianę. Ich form w stopniu wyższym i najwyższym trzeba nauczyć się na pamięć. Najpopularniejsze z nich to:

Superlative to stopień najwyższy przymiotnika, którego używamy do określenia czegoś naj.

Sposób, w jaki tworzymy stopień najwyższy, zależy od długości przymiotnika. W przypadku przymiotników jednosylabowych oraz niektórych dwusylabowych dodajemy końcówkę -est. Np.:

• big → biggest = duży → największy
• quick → quickest = szybki → najszybszy

Co w przypadku przymiotników zakończonych na -y. Należy pamiętać o tym, żeby przed dodaniem końcówki zamienić -y na -i. Np.:

• lazy → laziest = leniwy → najbardziej leniwy
• crazy → craziest = szalony → najbardziej szalony

Dłuższe przymiotniki, czyli niektóre przymiotniki dwusylabowe oraz wszystkie wielosylabowe, stopniujemy za pomocą słówka most (naj), które umieszczamy przed stopniowanym przymiotnikiem.

• dangerous → most dangerous = niebezpieczny → najniebezpieczniejszy
• terrible → most terrible = okropny → najokropniejszy

Jak już wspomnieliśmy, przymiotniki dwusylabowe mogą należeć do obu kategoriii. Nie ma reguły, która pomogłaby nam określić, do której. Pozostaje nauczyć się ich na pamięć lub kierować się intuicją językową. A w sytuacjach życia codziennego zawsze lepiej użyć słówka most, niż nie powiedzieć nic.

Istnieją również przymiotniki, które stopniują się nieregularnie. Ich formy trzeba po prostu zapamiętać. Do najważniejszych należą:

W języku angielskim, podobnie jak w języku polskim, rozróżniamy trzy stopnie przymiotnika:

1. stopnień równy, tzw. positive – forma podstawowa
2. stopień wyższy, tzw. comparative – przy porównaniach
3. stopień najwyższy, tzw. superlative – naj-

Sposób tworzenia stopnia wyższego i najwyższego zależy od długości przymiotnika. W przypadku przymiotników jednosylabowych i niektórych przymiotników dwusylabowych, dodajemy końcówki -er oraz -est. Należy również pamiętać, że przed przymiotnikiem w stopniu najwyższym stawiamy przedimek the. Np.:

• big → bigger (comparative) = duży → większy
• big → the biggest (superlative) = duży → największy

Ponadto, stopniując przymiotniki zakończone na -y, należy pamiętać o zmianie -y na -i. Np.:

• lazy → lazier (comparative) = leniwy → bardziej leniwy
• lazy → the laziest (superlative) = leniwy → najbardziej leniwy

Dłuższe przymiotniki, czyli niektóre przymiotniki dwusylabowe oraz wszystkie przymiotniki wielosylabowe, stopniujemy za pomocą słówek more (bardziej) i most (najbardziej), które umieszczamy przez przymiotnikiem.

• dangerous → more dangerous (comparative) = niebezpieczny → niebezpieczniejszy
• dangerous → the most dangerous (superlative) = niebezpieczny → najniebezpieczniejszy

Jak już wspomnieliśmy, przymiotniki dwusylabowe mogą należeć do obu kategorii. Niestety nie ma reguły, która pomogłaby nam określić, do której. Pozostaje nauczyć się ich na pamięć lub kierować się intuicją językową. A w sytuacjach życia codziennego zawsze lepiej użyć słów more i most niż nie powiedzieć nic.

Istnieją również przymiotniki, które stopniują się nieregularnie. Trzeba je po prostu zapamiętać. Do najważniejszych należą:

Różnica pomiędzy użyciem stopnia wyższego a najwyższego jest taka sama jak w języku polskim. Należy kierować się kontekstem. Np.: