Czas Present Perfect Simple stosujemy, gdy mówimy o wydarzeniach, które miały miejsce w przeszłości, ale mają jakiś związek z teraźniejszością (np. gdy mówimy o tym, czy i ile razy coś zrobiliśmy). Różnica między Present Perfect Simple a Present Perfect Continuous polega przede wszystkim na tym, czy dana czynność została zakończona, czy nie. Na przykład:

I have read the book she lent me. I liked it.

I have been reading the book she lent me. I’ve got another 30 pages to read.

W pierwszym zdaniu użyto czasu Present Perfect Simple, ponieważ książka została już przeczytana. Drugie zdanie w drugim przykładzie natomiast sugeruje, że czynność nie została zakończona: zostało jeszcze 30 stron do przeczytania. W tym przypadku stosujemy więc Present Perfect Continuous.

Podkreślanie przebiegu czynności

Present Perfect Continuous stosujemy również, aby podkreślić przebieg czynności. Dlatego w poniższym zdaniu użyto formy ciągłej, mimo że rozmowy telefoniczne już się zakończyły:

I have been trying to call you all morning!

Your mother has been worrying!

Czynności i stany tymczasowe

Kolejnym przypadkiem, w którym możemy spotkać Present Perfect Continuous, jest mówienie o tymczasowych czynnościach i stanach. Na przykład:

I usually work in Łódź but I have been working in Warsaw for the last 3 weeks.

I have been taking a detour to work while the construction continues.

Czasowniki stanu

Natomiast w przypadku czasowników stanu (statycznych) wyrażających percepcję zmysłową, emocje** i procesy umysłowe stosujemy Present Perfect Simple. W formie ciągłej czasowniki te można spotkać jedynie w nieformalnym języku angielskim:

I have heard about this job from my girlfriend.

They have loved your place.