Possessive pronouns
Decydowanie
Possessive pronouns
W języku angielskim wyróżniamy dwa rodzaje słówek określających przynależność: przymiotniki dzierżawcze (possessive adjectives) i zaimki dzierżawcze (possessive pronouns). Przymiotniki dzierżawcze występują zawsze z rzeczownikiem, zaś zaimki dzierżawcze występują samodzielne (czyli stosujemy je zamiast rzeczownika).
| osoba | zaimek osobowy | przymiotnik dzierżawczy | zaimek dzierżawczy |
|---|---|---|---|
| 1. os. lp. | I | my | mine |
| 2. os. lp. | you | your | yours |
| 3. os. lp. | he | his | his |
| 3. os. lp. | she | her | hers |
| 3. os. lp. | it | its | its |
| 1. os. lm. | we | our | ours |
| 2. os. lm. | you | your | yours |
| 3. os. lm. | they | their | theirs |
Przymiotniki dzierżawcze stoją zawsze przed rzeczownikiem i nigdy nie zmieniają swojej formy. Zaimki dzierżawcze występują bez rzeczownika i również nigdy nie zmieniają swojej formy. Przyjrzyj się poniższym przykładom:
- That is her cat.
- That cat is hers.
Lub:
- Teresa and I both have this book but hers is older.
- Teresa and I both have this book but her book is older.
Należy pamiętać o dwóch rzeczach:
- Przed przymiotnikiem dzierżawczym nie stawiamy przedimka.
- W zaimkach dzierżawczych nigdy nie piszemy apostrofu.
Possessive pronouns (średnie)
Od tego momentu przykłady mogą się potwarzać.
